Biuro prasowe

Minikiwi, znane także jako kiwiberry, coraz częściej pojawia się w sprzedaży. Te niewielkie owoce o jadalnej skórce, wysokiej wartości odżywczej i oryginalnym smaku mogą być uprawiane także w Polsce. Ich obecność na rynku to efekt blisko 30 lat badań oraz działań promujących uprawę prowadzonych przez naukowców z Instytutu Nauk Ogrodniczych SGGW.

Choć klasyczne kiwi jest dobrze znane konsumentom na całym świecie, jego siostrzany gatunek – Actinidia arguta, czyli minikiwi – lepiej sprawdza się w chłodniejszym klimacie. Dzięki temu może być z powodzeniem uprawiany również w Polsce.

Minikiwi różni się od tradycyjnego kiwi nie tylko rozmiarem. Owoce są wielkości dużego winogrona, mają delikatną, jadalną skórkę, zróżnicowaną barwę i wysoką zawartość cennych składników odżywczych. Smakiem przypominają połączenie kiwi i owoców tropikalnych - mówi prof. dr hab. Piotr Latocha z Katedry Ochrony Środowiska i Dendrologii Instytutu Nauk Ogrodniczych SGGW, główny inicjator i kierownik badań nad tym gatunkiem.

Badania, jakie są prowadzone nad minikiwi od blisko 30 lat, potwierdziły nie tylko ich wysoką jakość sensoryczną i właściwości prozdrowotne, ale doprowadziły również do opracowania technologii towarowej uprawy tej rośliny. Dzięki temu minikiwi stało się interesującą alternatywą dla producentów poszukujących niszowych, ale perspektywicznych gatunków sadowniczych. Obecnie owoce te są już dość dobrze znane, jednak wciąż wymagają promocji, by na dobre zagościć w naszych sklepach. Minikiwi uprawiane jest w Polsce przez co najmniej kilkudziesięciu plantatorów na powierzchni ponad 50 ha i powierzchnia ta systematycznie rośnie.

– Wieloletnie badania nad minikiwi prowadzone w mojej katedrze pozwoliły nie tylko lepiej poznać wartość tych owoców, ale także opracować praktyczne rozwiązania dla plantatorów. Dziś możemy mówić o realnym wpływie nauki na rozwój uprawy tego gatunku i jego obecność na rynku, nie tylko w Polsce, ale w wielu krajach na całym świecie – mówi prof. Piotr Latocha

Uprawa minikiwi nie należy do najłatwiejszych, ale może być dobrą alternatywą dla niewielkich gospodarstw. Roślina nadaje się również do uprawy amatorskiej w ogrodach. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech minikiwi jest dwupienność, dlatego do uzyskania owoców konieczne jest sąsiedztwo roślin żeńskich i męskich. W polskich warunkach owoce dojrzewają zwykle we wrześniu i październiku. Są to owoce klimakteryczne, co oznacza, że po zbiorze nadal dojrzewają.

Minikiwi, uważane obecnie za jeden z najbardziej odżywczych owoców w połączeniu z ciekawym smakiem i łatwością spożycia, stanowi doskonałą przekąskę, która wpisuje się w trend żywności funkcjonalnej. To doskonały przykład polskich „superowoców”.

Rosnąca obecność minikiwi w sklepach i wśród konsumentów to efekt skutecznego przełożenia wieloletnich badań naukowych na praktykę ogrodniczą i rynek żywności, podobnie jak to miało miejsce kilkadziesiąt lat temu z borówką wysoką.

Kontakt dla mediów:

Anna Kiryjow-Radzka – rzecznik@sggw.edu.pl 

Prof. dr hab. Piotr Latocha – mail / tel piotr_latocha@sggw.edu.pl / 604 180 777

Katedra Ochrony Środowiska i Dendrologii

Instytut Nauk Ogrodniczych SGGW